aM A TyPe oF PeRsOn Who is hApPy- gO -LucKy. I pAmPeR mYsELf tHE wAy My MoM hAs cArEd fOr Me wHeN i WaS a BaBy. i aLWays wAnT To bE HapPy... i HaTe Tears, i HatE sEeiNg pEoPLE CrYing. i CaN sTiLL mAnAgE To SmiLe tHoUgH tHiNgS DoN't Go aS sMoOtH aS i WaNt TheM tO bE. no MaTtEr hoW THinGs GeT iRriTaTiNg, And HOw rUdE PeOpLe CaN bE, I dOn'T CArE... i HaNdLe mY PrObLeMS sO WeLL, As WeLL As My EmOtiOnS. aS A MaN, i hAtE dRaMaS, i hAtE cRying... FoR mE i dOn't hAvE To TakE ThinGS sEriOuSLy....bUt i disCoVeRed OnE tHiNg! i ThOuGht i Am mAn eNoUgH bEcAuSe i dOn'T CrY...bEcAuSe, i aLWaYs mANaGe To SmiLe. BuT i jUsT rEaLiZeD tHAt i Am vuLnErAbLe....bEcAUse i dOn'T CRy! i LeArNeD tHAt RuNninG aWaY FrOm SeRioUS taLkS anD SeRioUS mOmeNts iS SuCh a Big CoWarDiCe esPeCiaLLy FoR A MaN...aNd noT eXpReSsiNg mY DepReSsiOn AnD SaDnEss MaKeS Me wEaK. i'M gLaD bEcAUsE FiNaLLy, i HaVe LeArNeD tO CrY... To faCe ThE TrUtH tHaT cRyiNg is a hUmAn nATuRe...iT mAdE Me sTrOnGer aNd it TrAnFoRmEd Me iNtO A WeLL-rOuNdEd MaN! fOr tHe FiRsT TiMe in my HiStOrY oF bEiNg A mAN, i CriEd...aNd tHAt mAdE mE MaN EnOuGH!
[Submitted by KiLLaHbEe on April 22, 2006, 7:18 pm]
